51 – seguro como la muerte

Ondanks mijn verhoging, gesnotter en genies (echter, consequent negatieve zelftesten) zijn we nog wakker om 12 uur. In bed wordt dan ook de cava ontkurkt en vanonder het bed wordt een mooi doosje tevoorschijn getoverd. Leela James zorgt met haar diepe en ongepolijste soul stem voor de ideale achtergrond muziek terwijl letterlijk het verleden in het heden wordt gebracht. In dat mooie doosje ligt namelijk een prachtig sieraad. Een miljoenen jaren oud fossiel koraal uit de Aquitaanse geologische periode dat door de Griekse edelsmid Kostis Bacharidis licht groen gekleurd is en vervolgens in een zilveren hanger is geplaatst. CataWiki heeft het vanuit de Griekse regio Grevena via Rotterdam naar het Spaanse Andalusia getransporteerd. Een prachtig kado wat daarmee een stevige concurrent wordt voor de ketting met de, eveneens groene, steen met Arabisch gegraveerde tekst en het mooie wit transparante edelsteentje uit het Himalaya gebergte, daar waar het allemaal begon. Wat een verwennerij. Dat kan alleen maar liefde zijn. Via de hangers, de muziek en verhalen reizen we tot laat in de nacht door de tijd. Wat een heerlijkheid, dat het niet uitmaakt hoe laat je in slaap valt, ofwel, hoe laat je weer wakker wordt.

Uiteraard vallen we uiteindelijk ergens in de nacht in slaap, en worden we ergens in de ochtend weer wakker. Een zacht windje komt door de witte gordijnen naar binnen. Het is 15 januari 2022 en als we nog de avo bearnaise toast met cafe con leche van Byoko willen scoren, inclusief een plekje in de zon, dan moeten we voortmaken. Het geluk is met ons. Rechts van ons zit een hoog bejaarde dame te genieten van haar pan con tomate met koffie. Met haar dunne vingers breekt ze secuur kleine stukjes brood af, dipt het in wat olijfolie, schept er het tomatenmengsel op en peuzelt het op. Ze heeft het beste plekje op het terras en het is fijn te zien dat ze haar niet opjagen, ondanks de diverse mensen die alweer willen aanschuiven voor lunch. Ook voor haar een fijne zaterdag, althans, zo ziet het eruit. Omdat Plaza de la Merced inderdaad langzaam vol loopt gaan wij, in tegenstelling tot onze buurvrouw, maar eens in de benen. We lopen naar de rand van het centrum, richting de wijk El Molina, daar waar ook de mooie, overdekte Mercado de Salamanca te vinden is. De Neo Múdejar stijl van een eeuw terug brengt een fijn Arabisch gevoel, veel details en tegelwerk, ik ben zo gek op die Moorse architectuur. Terwijl we een rondje lopen zien we dat zelfs de lokalen het er nog over hebben. Ze hebben een druk gesprek en wijzen elkaar op bepaalde details, onderwijl van hun biertjes met bordjes verse garnalen genietend. Mijn Spaans is helaas te slecht om het goed te volgen.

Binnen worden de laatste vissen schoongemaakt, in stalletjes met her en der aan de achterwand een print van Maria of een andere beschermheilige. Nog even en de boel gaat dicht. Het is 2 uur. Datzelfde geldt helaas ook voor het museum met werk van de expressionist en filosoof Jorge Rando, een geboren Malagueño. We zullen hier nog een derde keer moeten terugkomen om de collectie te bekijken. Goed dat we een paar weken hebben.

Het is tevens een mooi excuus om een van de kleine barretjes binnen te stappen, daar waar je diverse wijnen uit het vat kan krijgen, de barmannen het net zo naar hun zin hebben als de gasten, waar iedereen vermout met ijs en een schijfje sinaasappel lijkt te drinken en waar je schuld met wit krijt op de bar zelf wordt bijgehouden. We kopen lootjes van een aardige, slechthorende èn slechtziende man, althans, hij heeft een duidelijk zichtbaar gehoorapparaat, zo’n ouderwetse, en een bril met dikke jampotglazen. De verplichte mondkapjes maakt de conversatie er niet eenvoudiger op dus we kopen maar wat.

Morgen de uitslag. We drinken er nog maar eentje op een goede afloop. Onderwijl wordt een oudere man met rolstoel en al de bar ingereden. Hij lijkt op stap met zijn kleinkinderen die vrolijk een drankje nemen, meezingen, wat flamenco achtige danspassen maken en vooral plezier hebben. Het emotioneert ons allebei, de onvoorwaardelijke liefde die , zelfs vanaf de andere kant van de bar, zo overduidelijk zichtbaar is. Het gemak waarmee de man deels wel en deels geen onderdeel is van de groep, de ouderdom en de glimlach die hij af en toe laat zien, zijn soms heldere, soms verwarde blik. Ze sollen haast met hem, maar op zo’n liefdevolle manier. Uiteindelijk wordt er een groepsfoto gemaakt en we raken aan de praat. Het blijkt dat ze hem overal mee naar toe nemen. Ik hoor Colombia, Parijs… ik weet niet goed waarom, maar het brengt een traan. Op een van de vaten nabij hangt een bordje met Lágrimas. Toepasselijker kunnen we het niet afsluiten en we toosten op het leven terwijl de barman met zijn witte krijtje de rekening opmaakt.

De ouderdom en de liefde blijft vandaag de hoofdrol spelen. Na nog even met de voeten in de middellandse zee te hebben gestaan – gewoon, omdat het kan – kijken we, eenmaal terug in onze tijdelijke thuis, de documentaire the Legacy. Michiel van Erp zet hierin samen met Erwin Olaf op een fantastische en aangrijpende manier de vergankelijkheid van het leven centraal. Wederom ontroering. Zó mooi. Het geeft, met terugwerkende kracht, nog meer lading aan de tentoonstelling die we in het gemeentemuseum van Den Haag bezochten.

Blessed met 100% zuurstof en daarmee nog een goede conditie zonder beperkingen lopen we laat op de avond door de stad en strijken neer op een terrasje in een van de vele smalle straatjes. Proost, op weer een nieuw levensjaar, op de liefde. Op het ouder worden in goede gezondheid, al klinkt dat allemaal wat belegen. Mijn geproest en genies valt erbij in het niet. Daar hebben we tenslotte de echte onvervalste Bayer aspirientjes voor. Het was een mooie en fijne dag.

Ik ben 51 geworden. Het is zoals een passant eerder deze week iets vaststelde: Seguro como la muerte. Niets aan gelogen.

Een gedachte over “51 – seguro como la muerte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s